Endoproteza kolana we Wrocławiu

W kolanie wyróżnia się przedział przyśrodkowy, boczny i rzepkowo-udowy. Zwyrodnienie nie zawsze niszczy je w tym samym stopniu, dlatego endoprotezy różnią się zakresem:

• Endoproteza częściowa (jednoprzedziałowa) - wymienia się tylko zużyty przedział, a pozostała część kolana i więzadła zostają nienaruszone. Wchodzi w grę, gdy zmiany ograniczają się do jednego miejsca, więzadła są wydolne, a oś nogi nie jest mocno zniekształcona.
• Endoproteza całkowita - pokrywa powierzchnie stawowe kości udowej i piszczelowej w całym stawie. Stosuje się ją, gdy zwyrodnienie objęło kilka przedziałów albo towarzyszy mu wyraźna koślawość lub szpotawość kolana.

O rodzaju protezy i sposobie jej mocowania decyduje ortopeda na podstawie badania i zdjęć RTG, a w razie potrzeby także rezonansu. Model implantu dobiera się do budowy kolana i jakości kości. Na konsultacji dr Ciechan wyjaśni, dlaczego proponuje dane rozwiązanie i czego możesz się po nim spodziewać.

Konsultacja ortopedyczna i kwalifikacja do operacji

Badania laboratoryjne

RTG kolana w projekcjach specjalistycznych, czasem rezonans lub TK

Konsultacja anestezjologiczna

Odstawienie leków przeciwkrzepliwych, NLPZ 7-10 dni przed operacją

Wyleczenie ewentualnych ognisk zapalnych (zęby, skóra)

Zakaz palenia tytoniu i alkoholu minimum 2 tygodnie przed zabiegiem

Ćwiczenia wzmacniające mięśnie uda jeszcze przed operacją - pod okiem fizjoterapeuty, w ramach terapii przedoperacyjnej

Przygotowanie domu na powrót: kule lub balkonik, uprzątnięte dywaniki i kable, o które łatwo się potknąć, stabilne krzesło z podłokietnikami i pomoc bliskiej osoby w pierwszych tygodniach

Zabieg trwa około 1,5-2 godziny i wykonywany jest w znieczuleniu przewodowym (najczęściej podpajęczynówkowym).

Chirurg wykonuje cięcie w przedniej części kolana, usuwa zniszczone powierzchnie stawowe i wszczepia endoprotezę - częściową lub całkowitą, w zależności od zaawansowania zmian.

Zakładane są dreny oraz opatrunek uciskowy.

Po operacji ból łagodzi się lekami, a w razie potrzeby także blokadą nerwów. Pacjent otrzymuje też profilaktykę przeciwzakrzepową, która zmniejsza ryzyko powstania zakrzepów w żyłach nogi.

Po operacji jesteś pod opieką zespołu medycznego kliniki, a o powrocie do domu decyduje lekarz po ocenie Twojego stanu.

Rehabilitacja rozpoczyna się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji.

Już w pierwszych 24 godzinach zwykle siadasz na łóżku, wstajesz i z balkonikiem robisz pierwsze kroki. W kolejnych dniach ćwiczysz zginanie i prostowanie kolana, przechodzisz na kule i uczysz się bezpiecznie pokonywać schody, żeby po powrocie do domu poruszać się samodzielnie.

Kolano jest w tym czasie obrzęknięte, ciepłe i tkliwe - to naturalna reakcja na operację. Obrzęk zmniejszają zimne okłady, unoszenie nogi podczas odpoczynku i częste ruchy stopą w górę i w dół, które pobudzają krążenie w łydce.

Jeśli coś w gojeniu kolana Cię niepokoi, zadzwoń do kliniki - nie odkładaj tego do wizyty kontrolnej.

Rehabilitacja to część leczenia, a nie dodatek do niego: od regularnych ćwiczeń zależy, jak dobrze kolano będzie się zginać i jak pewnie będziesz chodzić. Orientacyjny plan wygląda tak:

• Od 1. dnia po operacji - wczesna pionizacja, codzienne ćwiczenia zakresu ruchu i trening chodu przy kulach lub balkoniku.
• Do 6.-8. tygodnia - chodzenie o kulach i ograniczenie nadmiernego obciążania operowanej nogi, ćwiczenia według planu i układanie nogi tak, jak zaleci lekarz. Kontrole ortopedyczne po 2 i 6 tygodniach. Do pracy biurowej wraca się zwykle po 4-6 tygodniach.
• Do 3. miesiąca - wzmacnianie mięśni i coraz dłuższe spacery, kontrola po 12 tygodniach. Do pracy fizycznej można wrócić po 10-12 tygodniach, a po 3 miesiącach - do jazdy na rowerze i pełnej aktywności.
• Do roku - siła mięśni i zakres ruchu kolana wciąż się poprawiają, dlatego ćwiczenia warto kontynuować także po zakończeniu rehabilitacji.

Plan ćwiczeń układa się indywidualnie, zależnie od rodzaju protezy i postępów. W Luna Clinic możesz kontynuować rehabilitację po operacji w ramach terapii przed- i pooperacyjnej.

Po zakończeniu rehabilitacji do większości codziennych czynności zwykle można wrócić, choć każdy dochodzi do tego we własnym tempie. Kolanu z endoprotezą służy ruch o umiarkowanym obciążeniu: spacery, jazda na rowerze, pływanie. Sporty z bieganiem, skokami i gwałtownymi zmianami kierunku przyspieszają zużycie implantu, dlatego lepiej z nich zrezygnować.

Do prowadzenia samochodu wracasz wtedy, gdy pozwalają na to zakres ruchu i siła operowanej nogi, a lekarz potwierdzi to na kontroli. Jeśli pracujesz fizycznie, termin powrotu do pracy ustalisz z lekarzem - zależy on od tego, jak bardzo Twoja praca obciąża kolana.

Przed każdym zabiegiem, także stomatologicznym, powiedz lekarzowi, że masz endoprotezę - czasem zaleca się wtedy dodatkowe środki chroniące przed zakażeniem. Metalowe elementy implantu mogą też uruchomić bramkę do wykrywania metalu na lotnisku; wystarczy uprzedzić o tym obsługę kontroli.

Endoprotezoplastyka to duża operacja. Powikłania zdarzają się rzadko, ale warto je znać przed podjęciem decyzji:

• Infekcja rany operacyjnej lub protezy.
• Zakrzepica żył głębokich - dlatego po operacji stosuje się profilaktykę przeciwzakrzepową.
• Zatorowość płucna (rzadko, ale to poważne powikłanie).
• Utrzymujący się obrzęk i sztywność kolana.
• Uszkodzenie nerwów lub naczyń (bardzo rzadko).
• Rozluźnienie lub obluzowanie implantu - możliwe po latach.

Pilnie skontaktuj się z lekarzem, jeśli po operacji pojawi się gorączka, wyciek z rany albo ból i obrzęk łydki, a także wtedy, gdy ból, zaczerwienienie i ucieplenie kolana narastają, zamiast stopniowo słabnąć. Duszność lub ból w klatce piersiowej wymagają natychmiastowego wezwania pomocy pod numerem 112.

Minimalizujemy ryzyko na każdym etapie: sterylna sala zabiegowa, doświadczony zespół anestezjologiczny, staranna kwalifikacja i kontrola pooperacyjna. Masz prawo znać każdy aspekt zabiegu - na konsultacji omówimy je szczerze i bez pośpiechu.