Operacja zespołu cieśni nadgarstka we Wrocławiu

Cieśń nadgarstka rozwija się zwykle stopniowo. Na początku dolegliwości pojawiają się głównie w nocy i nad ranem, z czasem także w ciągu dnia - przy trzymaniu telefonu, kierownicy, myszy komputerowej czy narzędzi. Typowe sygnały to:

• Wybudzanie się w nocy ze „ścierpniętą” dłonią i ulga po potrząśnięciu ręką.
• Drętwienie obejmujące kciuk i sąsiednie palce, przy którym mały palec zwykle zachowuje normalne czucie.
• Ból nadgarstka, który może promieniować do przedramienia.
• Niezgrabność dłoni: kłopot z zapinaniem guzików, pisaniem czy utrzymaniem drobnych przedmiotów.
• W zaawansowanej postaci spłaszczenie mięśni u podstawy kciuka i stałe osłabienie czucia w palcach.

Częściej chorują kobiety, także w ciąży, osoby z cukrzycą, chorobami tarczycy lub reumatoidalnym zapaleniem stawów, a także osoby, które w pracy wielokrotnie zginają nadgarstek, mocno chwytają albo używają narzędzi wibracyjnych. Cieśń może się też pojawić po złamaniu w okolicy nadgarstka.

Rozpoznanie stawia ortopeda na konsultacji ortopedycznej: zbiera wywiad, bada czucie i siłę dłoni oraz wykonuje proste testy prowokacyjne, w których ucisk lub zgięcie nadgarstka wywołuje typowe mrowienie. Ucisk nerwu i stopień jego uszkodzenia potwierdza badanie przewodnictwa nerwowego (EMG, ENG). W trakcie wizyty lekarz może też wykonać USG narządu ruchu.

Podobne objawy dają inne schorzenia: ucisk korzeni nerwowych w odcinku szyjnym kręgosłupa, ucisk nerwu łokciowego w okolicy łokcia (wtedy drętwieje głównie mały palec) czy polineuropatia, np. w przebiegu cukrzycy. Badanie przewodnictwa pozwala odróżnić je od cieśni, dlatego wykonuje się je przed decyzją o operacji.

Konsultacja ortopedyczna i badanie EMG potwierdzające ucisk nerwu

Badania laboratoryjne

W razie konieczności - konsultacja anestezjologiczna

Odstawienie leków przeciwkrzepliwych na min. 7 dni przed (po uzgodnieniu z lekarzem)

Na konsultację zabierz wynik EMG i dokumentację dotychczasowego leczenia; jeśli badania jeszcze nie masz, lekarz wskaże, gdzie je wykonać.

Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym lub przewodowym (rzadziej ogólnym), trwa około 20-30 minut.

Przy znieczuleniu miejscowym jesteś przytomny przez cały czas, ale nie czujesz bólu - najwyżej dotyk lub ucisk. Znieczulenie przewodowe obejmuje całą kończynę, która jeszcze przez kilka godzin po zabiegu pozostaje zdrętwiała.

Ortopeda wykonuje niewielkie nacięcie w obrębie nadgarstka, a następnie przecina troczek zginaczy - strukturę uciskającą nerw pośrodkowy.

Po dokładnym odbarczeniu nerwu zakładane są szwy skórne, a dłoń i nadgarstek okrywa opatrunek.

Powrót do domu zaplanuj bez prowadzenia samochodu, najlepiej z osobą towarzyszącą.

Operację wykonuje ortopeda dr n. med. Krzysztof Ciechan, który wcześniej kwalifikuje pacjenta do zabiegu na konsultacji.

Gojenie po odbarczeniu nerwu przebiega etapami. Terminy są orientacyjne - zależą od rodzaju pracy i od tego, czy operowana była ręka dominująca.

• Pierwsze 24 godziny: ręka uniesiona powyżej poziomu serca, odpoczynek i delikatne poruszanie palcami, które zmniejsza obrzęk.
• Pierwsze dni: rękę oszczędzasz, ale możesz jej używać do prostych czynności, takich jak jedzenie czy ubieranie się. Opatrunek utrzymuj czysty i suchy.
• Po 7-10 dniach: powrót do lekkich czynności; praca biurowa jest zwykle możliwa po 1-2 tygodniach.
• Po 10-14 dniach: zdjęcie szwów. Do tego czasu nie mocz rany.
• Po 4-6 tygodniach: pełne obciążanie nadgarstka, dźwiganie, podpieranie się i praca fizyczna.

Gdy rana się zagoi, bliznę pielęgnujesz preparatami silikonowymi i delikatnym masażem. Przez kilka tygodni okolica cięcia może być wrażliwa, zwłaszcza przy podpieraniu się na dłoni, ale ta wrażliwość stopniowo mija. Jeśli blizna twardnieje, ciągnie lub boli, możesz skorzystać z terapii blizny po operacji w Luna Clinic.

Jeśli drętwienie lub osłabienie dłoni utrzymuje się dłużej, lekarz może zalecić fizjoterapię nerwowo-mięśniową.

Operacja cieśni nadgarstka to krótki zabieg, ale jak każda operacja niesie ryzyko powikłań. Możliwe są:

• Krwiak lub obrzęk w okolicy rany.
• Infekcja rany.
• Tkliwość i ból okolicy blizny przy podpieraniu się, utrzymujące się przez kilka tygodni.
• Przejściowe osłabienie chwytu.
• Niepełne ustąpienie objawów, zwłaszcza gdy nerw był uszkodzony już przed operacją.
• Rzadko: podrażnienie drobnej gałązki nerwu z zaburzeniami czucia wokół blizny albo przewlekły zespół bólowy ręki.

Ryzyko zmniejszają staranna kwalifikacja z badaniem przewodnictwa, sterylne warunki zabiegu i kontrola po operacji. Masz prawo znać każdy aspekt zabiegu - na konsultacji omówimy je szczerze i bez pośpiechu.