Operacja przykurczu Dupuytrena we Wrocławiu

Przykurcz Dupuytrena to choroba rozcięgna dłoniowego, czyli warstwy tkanki łącznej leżącej tuż pod skórą dłoni. Najpierw pojawiają się w niej twarde guzki, zwykle w okolicy podstawy palca serdecznego lub małego. Z czasem przechodzą w zgrubiałe pasma biegnące w stronę palca, które jak cięciwa przyciągają go do dłoni. Choroba często dotyczy obu rąk, choć nie zawsze w tym samym stopniu.

Dokładna przyczyna nie jest znana. Duże znaczenie ma skłonność rodzinna, a choroba występuje częściej u mężczyzn i u osób w średnim i starszym wieku. Ryzyko zwiększają też cukrzyca, palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu. Przykurczu nie wywołuje pojedynczy uraz ręki.

Choroba rozwija się etapami. Na początku są tylko guzki, bez ograniczenia ruchu. Potem tworzą się pasma i palec przestaje się w pełni prostować, zwykle najpierw w stawie u podstawy palca, a z czasem także w stawie środkowym. W zaawansowanym stadium dłoni nie da się położyć płasko na stole, a palec zahacza przy wkładaniu ręki do kieszeni czy rękawiczki. Przykurcz zwykle nie boli, tkliwe bywają jedynie świeże guzki. Ból, drętwienie lub trzaskanie palców wskazują raczej na inne schorzenie, np. zespół cieśni nadgarstka albo palec zatrzaskujący.

Ani ćwiczenia, ani masaże, ani tabletki nie cofają zmian w rozcięgnie. Postępowanie zależy więc od tego, jak bardzo choroba ogranicza rękę:

• Same guzki, bez przykurczu - obserwacja i samodzielna kontrola testem stołu: połóż dłoń wnętrzem na blacie i sprawdź, czy przylega płasko razem z palcami.
• Ćwiczenia, rozciąganie, ortezy - mogą zmniejszać uczucie sztywności, ale nie zatrzymują choroby i nie prostują przykurczonego palca.
• Leczenie zabiegowe - rozważa się je, gdy przykurcz w stawie u podstawy palca sięga około 30 stopni, test stołu jest dodatni albo ręka przestaje sprawnie chwytać.
• Przykurcz stawu środkowego palca - ten staw szybciej się usztywnia, dlatego warto pokazać go ortopedzie wcześniej, nawet przy mniejszym zgięciu.

Moment operacji wybierasz razem z lekarzem na konsultacji ortopedycznej. Zabieg na etapie samych guzków nie przynosi korzyści, a odkładanie go latami przy narastającym przykurczu utrudnia pełne wyprostowanie palców.

W leczeniu zabiegowym przykurczu Dupuytrena stosuje się kilka rodzajów zabiegów. Wybór zależy od stadium choroby, liczby zajętych palców i tego, czy ręka była już operowana:

• Fasciektomia ograniczona - przez cięcia w dłoni i na palcu chirurg wycina zmienione pasma rozcięgna, zostawiając zdrową tkankę. To najczęściej wykonywany rodzaj operacji.
• Dermofasciektomia - wycięcie pasm razem z fragmentem zmienionej skóry, który zastępuje się plastyką lub przeszczepem skóry. Stosuje się ją przy zaawansowanych zmianach i nawrotach.
• Fasciotomia igłowa (przezskórna) - pasmo przecina się igłą przez skórę, bez wycinania. Rekonwalescencja jest krótsza, ale choroba nawraca częściej niż po wycięciu pasm.

Każdy z tych zabiegów usuwa lub przecina zmienione pasma, ale nie likwiduje skłonności do choroby, dlatego przykurcz może po latach wrócić. Którą metodę zaproponuje Ci lekarz i jak wpłynie ona na cenę, dowiesz się na konsultacji.

Konsultacja ortopedyczna z dokładnym badaniem dłoni

USG lub RTG ręki (w razie potrzeby)

Badania laboratoryjne

Odstawienie leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych (np. kwasu acetylosalicylowego) - termin i sposób ustala lekarz, nie odstawiaj ich samodzielnie

W dniu zabiegu ręka musi być czysta, bez lakieru, kremów i ran

Na pierwsze dni po operacji zorganizuj pomoc przy ubieraniu, gotowaniu i zakupach

Zabieg trwa zwykle 45-90 minut, zależnie od liczby palców i rozległości zmian. Wykonuje się go w znieczuleniu przewodowym (blokada splotu ramiennego), miejscowym lub ogólnym - rodzaj znieczulenia dobiera się do zakresu operacji.

Chirurg wykonuje precyzyjne cięcia wzdłuż zmienionych tkanek rozcięgna dłoniowego, usuwa zbliznowaciałe pasma i uwalnia przykurczone palce.

W razie potrzeby wykonuje się także plastyki skóry.

Zakładane są cienkie szwy i opatrunek.

O tym, kiedy pacjent może wrócić do domu, decyduje lekarz po zabiegu.

Po operacji Dupuytrena o efekcie w dużej mierze decyduje rehabilitacja ręki. Orientacyjny przebieg gojenia:

• Pierwsze dni - ręka unieruchomiona w opatrunku i trzymana w uniesieniu, co zmniejsza obrzęk i ból.
• Do 10-14 dni - nie obciążasz operowanej ręki; po tym czasie zdejmuje się szwy.
• Od pierwszych tygodni - ćwiczenia prostowania i zginania palców pod okiem fizjoterapeuty, czasem z szyną zakładaną na noc.
• Po zagojeniu rany - masaż i mobilizacja blizny, które zapobiegają zrostom i sztywności.
• 4-6 tygodni - tyle zwykle trwa pełna rehabilitacja. Do pracy biurowej wraca się wcześniej niż do fizycznej.

Ćwiczenia i pracę z blizną możesz prowadzić w klinice, w ramach rehabilitacji ręki po operacji (od 200 zł), w porozumieniu z lekarzem operującym.

Powikłania zdarzają się rzadko, ale w dłoni nerwy i naczynia biegną blisko zmienionych pasm, dlatego warto je znać przed decyzją:

• Krwiak i infekcja rany.
• Opóźnione gojenie skóry dłoni, zwłaszcza po rozległym zabiegu.
• Przejściowe zaburzenia czucia palców.
• Uszkodzenie nerwów lub naczyń palcowych - rzadko.
• Bliznowacenie wymagające dłuższej rehabilitacji.
• Sztywność palców przy bardzo zaawansowanych zmianach.
• Nawrót choroby, zwykle po kilku latach.

Ryzyko ograniczają kwalifikacja, metoda dobrana do stadium choroby i wczesna rehabilitacja ręki. Z lekarzem omówisz też, przy jakich objawach po operacji trzeba szybciej zgłosić się na kontrolę.